7 : شيخ قطب الدين مبارك كمهرى . مؤلف تحفة العرفان نويسد « 1 » : « ( وى ) از بقيّت مشايخ بود و مجاهدات بسيار و رياضات بيشمار كشيده بود ، از جمله چند چهله برآورده بود ، و ازو منقولست : در اربعينات كه مىداشتم - نورى از خطّ شيراز مىديدم كه به آسمان پيوسته بود ، چنانم معلوم كردند از عالم غيب كه آن نور نفس مبارك شيخ روزبهان است ، و به خدمت شيخ آمدم و مدتى مديد در خدمت شيخ بودم و بخششها يافتم و بعد از آن مراجعت نمودم . » نام وى در شد الازار « 2 » « الشيخ قطب الدين مبارك الكمينى » آمده ، و مرحوم قزوينى نوشته « 3 » : « چنين است اين نسبت در هر سه نسخه ، يعنى كمينى بكاف و ميم و ياء مثناة تحتانيه و در آخر نون قبل از ياء نسبت ، و كمين بضبط مزبور نام بلوك معروفى است از سردسيرات فارس ما بين شمال و مشرق شيراز به مسافت هفده فرسخ از آن شهر ( نزهة القلوب ص 124 ، 136 ، 188 ، و فارسنامهء ناصرى 2 : 260 ، و آثار العجم ص 227 و 246 ) ، و اسم قديم اين بلوك « كمهر » بوده است بضم كاف عربى و كسر ميم و سكون هاء و در آخر راء مهمله ، و گويند كمهر در اصل كوه مهر بوده است ( آثار العجم ص 246 ) ، و در حقيقت در اين ناحيه كوهى است كه آن را كوه رحمت مىنامند كه تقريبا ترجمهء تحت اللفظى كوه مهر - كمهر است . شرح احوال اين شيخ قطب الدين مبارك كمينى در شيرازنامه ص 123 مسطور است ، و ( مؤلف شد الازار ) در ص 117 و ص 130 در شرح احوال

--> ( 1 ) - ورق 28 ب . ( 2 ) - ص 371 . ( 3 ) - شد الازار ص 371 ح 4 .